’selim de oraya geliyor biliyor musun? kıza geri dönmüş. ‘peşimi bırakmıyodu. coco bana yeterince ilgi gösterseydi dönmezdim’ dedi’

kadehimi önce sana kaldırıyorum selim. alacağın olsun. sonra da peş bırakmayan kız arkadaşlara kaldırıyorum. ikinci cinse. hedef odaklı. proaktif. bana onlardan biri annelik yapsın istemezdim.

gözüm karardı. ne sınav be! daha çürüklerim bile geçmedi. aşkolsun sana. demek benimle küçük bir mola vermiştin. belki onu bile vermedin. bir kaç iş yemeği, başının ağrıdığı üç beş gün. bunlar olağan durumlar bebeğim, her ilişkide başa gelir. biletler alınmış paralar ödenmiş. 7 gün 7 gece herşey dahil çplak manzaram karşısında geber diye düşünemedim selim, bana kalsa kör ve görünmez olmayı seçerdim. hırsımdan, kalan her günü belgrad ormanında yere yığılana kadar koşarak geçirdim. ne sebeple sana böyle yapıştığını henüz anlamadığım kronik sevgilin ve seninle paylaştığımız bu tatile paramparça bir kalp ve taş gibi bir bedenle geldim. önemli olan da buydu, kalbin durumu nasılsa dışardan görülebilen bir şey değil. gene de ne fark etti bilmiyorum. senin birkaç haftada saçların seyrelmiş gibiydi, kızsa götü yerde çenesi arşta feci bişeydi. bu canımın acısını belki biraz hafifletmiştir. üstelik başka bir çocuğu gerçekten beğendim. hatta öpüşmüş bile olabilirdim. ama o bu sabah kahvaltıda ‘dün gece ‘bana sakın fazla yaklaşma. yoksa canını yakarım’ diye bağırdın’ diyerek çekti gitti.

açık büfe kuyruğunda sevgilinin taşlı parmak arası terliklerden fırlayan ayaklarıyla burun buruna tatil yapmak beni biraz zorlamış olsa da seninle yeterince ilgilenmediğime hiç pişman değilim selim. elalemin müstakbel kocasını kendime çekmek için uğraşacak kadar üşütmedim. sen ve ben, boşuna kendimizi kandırmayalım. nasılsa bozuk konsantrasyon artı verimsiz enerji sarfiyatın sebebiyle böyle savrula savrula sonunda çeneli kızın sabrına teslim olacaksın. onun kabullenişini bir avantaj sanıp aldanacaksın. bir çocuğunuz olacak. sonra tabii boşanacaksınız. çene hanım, azimle sıçmakla heykel yapılmadığını anlayacak. sen başarılı bir iş adamı olarak 100/100′ün değerini artık onu verecek ve alacak kapasiten kalmadığında anlayacaksın. boşandıktan sonra oğlunu hanımda bırakıp benim için bu yaz mumlarla donattığın eve geri taşınacaksın, komşu olacağız. mahalle kafelerinde bu defa sen, senin gibi kel ve tıknaz adamlarla etrafı keserken karşılaşacağız. ben kalbimi yormaktan hala vazgeçmediğim için yanımda tatlı ve tutkulu sevgilim, belgrad ormanında hıncımı kilometrelerden aldığım günlerin hatırasıyla gülümseyeceğim. sen bakışımdakini istihza sanıp başını çapkınca eğeceksin. sahip olduğun mayo firmasının ilanlarına artık brezilyalı top modeller çıkıyor olacak, gene hiçbirini kaçırmayacaksın ama tabii artık viagra’sız olmaz. bir de seksüel ganimetler de para gibi değil mi? arttıkça marjinal faydası sıfıra yaklaşıyor.

düşünüyorum da selim bu yaz iyi ki tamamına erdirmedik şu işi seninle biz, kazayı bir kaç çürük ve 36 beden bikiniyle atlattık. yorgun ve sarhoşum, artık odama çıkıyorum. sana direkten dönen hayatında şimdiden mutluluklar diliyorum.

Date: Saturday, July 11th, 2009 at 5:35 pm Category: petite mort.
RSS 2.0 feed | Trackback